Eerste update
Aangezien we in ons tijdelijke huis geen internet hebben zal er zo nu en dan een update komen.
Zaterdag 23 januari
Donderdag en vrijdag een goede reis gehad van Poznan naar Okarpiec. We kwamen tegen 13u bij het huis aan. Wel echt de sneeuwkettingen nodig gehad om het laatste stuk te halen. Er ligt hier een behoorlijk pak.
Bij het huis aangekomen hebben we eerst alle spullen uit de auto gepakt.
Het was in het huis erg koud, er zijn twee kachels kapot dus moesten we het doen met de haard en met twee oeroude kachels (waarvan de ene volgens ons soms koude lucht blaast). Het gevolg was dat het hier gisteravond bleef steken op 15 graden (bij aankomst 10).
Het eerste plan was om straks samen met de kinderen op één kamer te slapen. De kamer voor is daarentegen zo lekker warm (want er brandt daar dag en nacht een kachel tegen het kapotvriezen van de waterleiding), dat we vannacht hebben geprobeerd daar te slapen. Dit ging redelijk, het enige nadeel is dat de kou via het matras omhoog trekt. Niet geheel verwonderlijk, want vanochtend was het -25 graden! We hoorden dat dit nog een paar dagen aanhoudt en dat het dan beter wordt.
Op dit moment krijgen we het huis niet warmer dan 13 graden en hebben we van Ewa (contactpersoon) geld gekregen om één of twee kachels te kopen. Dit gaan we dan zo ook doen!
De kou is op dit moment dus even een ongemak, ook al hadden we ons daar op ingesteld. Het is toch anders wanneer je er midden in zit.
Morgen om 12 uur (uur later dan gepland) gaan we naar de kinderen! In ieder geval iets dat ons gaat verwarmen!
Zondag 24 januari
Gisteren hebben we al het geld (!) dat Ewa ons gegeven heeft uitgegeven aan kachels (4!) bij de Carrefour in Grudziadz. ’s Avonds kwamen we dan eindelijk aan de 18 graden, kost ons straks een vermogen aan stroom maar dat nemen we voor nu maar even voor lief.
Het slapen op de voorkamer was lastig door alle zenuwen voor alles wat nog komen gaat. We zijn er vannacht vier keer uit geweest om de haard brandende te houden. Ook hebben we een kachel aan laten staan.
Vanochtend was Ewa hier rond 11u15, zij gaf aan dat het aankomende nacht nog strenger gaat vriezen en dat de temperaturen ook voor hier extreem zijn. In de loop van volgende week moet het dan wat minder streng gaan vriezen.
Helaas kregen we door de vorst de achterdeuren van de auto niet open en moest Frances via de voorstoel naar achteren klimmen. Zo gingen we op weg naar Gniew.
Iets later dan 12u kwamen we hier aan. Toen de deur van het huis open ging stonden Sebastian en Klaudiusz al klaar. Gelijk herkenning op hun gezichten en ze liepen gewillig mee naar de woonkamer. Ze waren helemaal opgewonden, dus van spelen met het meegebrachte speelgoed is erg weinig terecht gekomen. Vooral stoeien, veel koekjes eten en door het huis rennen blijft favoriet.
Rond 13u30 zijn we weer weggegaan, het werd voor hun tijd om te slapen. We hebben afgesproken om vandaag geen tweede keer langs te komen, hun pleegmoeder gaf aan dat dit het beste was voor de jongens. En ook moest zij nog even de tijd hebben om alles voor hun klaar te leggen.
De zenuwen voor de rechtszitting van morgen zijn vooral bij Frances hoog. Dit in combinatie met de kou en het slaapgebrek maakt het tot nu toe geen ontspannend avontuur. We hopen dat we na morgen langzamerhand een ritme kunnen gaan opbouwen en dat er zo wat meer rust komt in de dagen hier.
Morgen om 9u is Ewa hier. We rijden dan naar Gniew om de pleegmoeder op te pikken en gaan dan gezamenlijk naar Tczew voor de rechtszitting.
Voor nu dus ons laatste avondje met z’n tweetjes. Morgen zijn we met z’n vieren!
Woensdag 27 januari
Nu even tijd om te typen. Bas is even naar de winkel en het postkantoor in Osiek en de kinderen vinden de laptop ook wel erg interessant. Dus veel zal ik wel niet kunnen typen.
Een kort verslag van de afgelopen dagen.
Maandag om 9 uur reden we richting Gniew om de pleegmoeder op te halen. Tijdens de autorit kregen we een telefoontje van de tolk dat ze een uur was verlaat. In de rechtbank hebben we dus een tijd moeten wachten samen met Ewa, pleegmoeder en de pedagoog van de adoptiecommissie. Deze pedagoog moet er bij zijn omdat ze eventueel kan worden opgeroepen. Tijdens het wachten hebben de pedagoog en pleegmoeder ons nog een beetje ingelicht over de vragen die zouden gaan komen.
Tegen 12 uur kwam dan de tolk en konden we gelijk naar de rechtszaal (zaaltje, want echt heel klein). Daar zaten drie strenge mensen op ons te wachten. De rechter vonden wij zeer ongeďnteresseerd en soms leek ze zelfs in slaap te vallen. We hebben het dan ook niet getroffen met deze rechter, zij heeft de reputatie erg moeilijk te zijn.
Allereerst werd Frances ondervraagd, vragen als: *Waarom willen jullie adopteren uit Polen? *Waarom hebben jullie gekozen voor Klaudiusz en Sebastian? *Hoeveel verdien je? *Heb je een koopwoning? *Wie gaat er straks voor de kinderen zorgen?
Bas kreeg daarna een beetje dezelfde soort vragen, maar deze viel op: *Spreken de kinderen al Nederlands? Wel aardig knap als ze dat zouden kunnen!! Pools gaat al heel moeilijk voor ze.
Ook werd de pleegmoeder ondervraagd: *Hoe was het contact de eerste keer? *Komen de kinderen op hen af? De pleegmoeder was erg positief en voordat de rechtszitting begon al erg emotioneel.
Na een uurtje was het voorbij en moesten we weer op de gang wachten. De pedagoog ging weer weg, ze is niet opgeroepen.
Na tien minuten wachten werden we weer opgeroepen en werd er verteld dat we voor de kinderen mochten gaan zorgen. We hadden gehoopt op een vier weken pre-adoptietijd, maar dat zijn er vijf geworden. We kregen ook een hele strenge “nee” te horen op onze vraag of het naar vier weken mocht. Dinsdag 2 maart hebben we de tweede rechtszitting. Daarna hopen we op de 16e dag de uitspraak op te halen. We zullen het zien.
Dan op naar de jongens. Daar nog even koffie gedronken en toen werden ze door pleegmoeder en verzorgster omgekleed. Ze liepen mee naar de auto en gaven de jongens nog een goede knuffel. Klaudiusz en Sebastian gingen gewillig in de autostoeltjes en toen gingen we op weg. Pleegmoeder heeft niet gekeken hoe we weg reden. Ewa en Bas voorin en Frances achterin bij de jongens.
Sebastian staarde rustig voor zich uit en Klaudiusz viel zelfs even in slaap.
Het huis werd verkend en het avondeten ging super. Ze aten goed. Het zijn echte peuters, heel ontdekkend en levendig. Wel zijn ze nog erg angstig voor het onbekende en veel is natuurlijk ook onbekend voor ze.
Het naar bed gaan ging met Sebastian goed, Klaudiusz was zeer angstig. De lamp op de slaapkamer blijft aan en Sebastian sliep tegen 20u, Klaudiusz hebben we nog een tijdje beneden gehad maar die gaf het tegen 22u30 ook op. Veiligheid is nu nog zo belangrijk!
Vrijdag 29 januari
Weer heel even tijd om te typen. Ik boven op bed en Bas beneden met de kinderen.
Heel langzaam sluipt er een ritme in de dagen:
*Om 8u worden de jongens wakker, de badjasjes en slofjes van oma gaan aan en dan naar beneden.
*Ontbijten (ze eten goed, brood vinden ze lekker en van pap moeten ze niets hebben)
*Na het ontbijt wassen een aankleden (Klaudiusz stribbelt dan echt wel even tegen)
*Dan met papa (mama volgt een kwartier later) naar buiten op de slee, hout halen of gewoon even sleeën. We hebben hier echt al winst geboekt, want de eerste dag durfden ze niet eens op de sneeuw te lopen en nu lopen ze al alleen naar het hek (zie foto).
*Daarna binnen wat drinken en wat lekkers en spelen. Het spelen is nog moeizaam, ze vinden het vooral heerlijk om binnen van alles te ontdekken en spiegelen alles wat wij doen. Vooral papa is favoriet!
*Tegen 12u/12u30 gaan we dan eten en na het eten gaan we met de auto weg. De eerste keer in winkel was erg eng voor ze, maar het gaat beter! Nieuwe laarsjes hebben we ook al gekocht. Sebastian wou wel passen op mama’s arm, maar Klaudiusz wou er niets van hebben. Thuis heeft hij er daarna wel 2 uur op gelopen!
Meestal slapen ze dan eventjes in de auto, maar verder doen we ze ’s middags niet meer naar bed. Dit gaf pleegmoeder ook aan en ’s avonds vinden we het naar bed gaan al een hele strijd.
*Als we terug zijn van de winkel is het wat lekkers, tv kijken, spelen, enz. Tegen 17u gaan we warm eten. Dat gaat op en af. We moeten echt nog ontdekken wat ze lekker vinden en ze doen soms ook nog wel erg moeilijk. Een danoontje vinden ze superlekker!
*Na het eten nog een half uurtje spelen en dan omkleden, wassen (bad is drama!! Dus gewoon wassen met washandje, vandaag is papa in bad geweest en dat vonden ze wel erg interessant!)
*Tegen 18u30 gaat de eerste naar boven. We blijven er even bij zitten tot ze in slaap vallen en dan gaat de ander naar bed. Doen we ze samen, dan lacht Sebastian om Klaudiusz gehuil. Dus dit werkt niet.
*We hebben dan (hopelijk) tegen 19u30 beide in bed en dan is het boel opruimen, was doen, vaatwasser aan, bellen, enz.
*’s Ochtends tegen 8u zijn ze weer wakker. Ze spelen dan tien minuutjes samen op de kamer (donderjagen!!) en dan doen ze langzaam de deur open. We krijgen dan van beide een big smile!
Het gaat super met de jongens, van beide kanten is het natuurlijk wennen en leren we elke dag bij. Heftig vinden we het, wanneer ze ons uitdagen en wij weten dat hechten voor opvoeden gaat. Het is echt zoeken naar een balans en we hopen zo hun vertrouwen te winnen.
Het weer is nu ook beter, de strenge vorst is eruit en zo nu en dan sneeuwt het even flink.
Dinsdag 2 februari
Helaas nog even geen mogelijkheid om dit alles online te zetten. Hopelijk gaat het snel lukken.
De dagen gaan hier redelijk snel en we hebben al een goed ritme in de dag. Wel verlangen we beide erg naar huis, maar weten we ook dat ons verblijf hier het beste voor de jongens is. Zij zouden zo’n lange reis naar Nederland nog niet trekken.
Gisteren zijn we zelf met onze bedden verhuisd naar de overloop, want al die koude lucht die via de vloer het matras bereikt nekt onze nachtrust. Eerste nachtje sliep al beter!
Vanochtend hadden we even geen elektriciteit, maar gelukkig sprong alles na een uurtje weer aan en hadden we verder geen koude dag in het verschiet. Buiten vriest het nog aardig en ook hebben we nog last van de sneeuwbuien. De wegen zijn dus ook erg slecht, vooral rondom de dorpjes.
Met de jongens gaat het goed, wel worden er aardig wat grenzen opgezocht en moeten we heel consequent zijn in onze aanpak. Ze maken supersprongen en wandelen nu door de sneeuw in het bos, lopen door de winkel en komen ze nu en dan even om gewoon opgepakt te worden. Ook is het wassen geen drama meer en het naar bed gaan gaat elke dag een stukje beter. Klaudiusz is snel in slaap, maar bij Sebastian moeten we echt even ruim een half uur zitten voordat hij in slaap valt. Gelukkig slapen ze verder de hele nacht door, dus ons hoor je niet klagen!
Na het ontbijt gaan we elke dag een klein uurtje wandelen met de slee, ’s middags gaan we met de auto naar de winkel. Ze slapen dan meestal even in de auto.
Vanochtend hebben we gehoord dat we donderdag 11 februari naar de Raad voor de Kinderbescherming moeten voor een observatie en een gesprek. Normaal gesproken komen zij (o.a. pedagoog) bij je tijdelijke huis langs, maar wij moeten naar Gdansk. Ze hebben ons ingepland op een supertijd: 08u30! Dus dat wordt een vroeg vertrek. Helaas weer geen Nederlandse tolk voor ons, we moeten het met een Engelse doen. Van dit gesprek wordt een verslag gemaakt voor de tweede rechtszitting. We hebben ook gehoord dat de Raad eist dat de pleegmoeder bij dit gesprek is. Dit geeft ons geen goed gevoel en wij vinden het voor de kinderen ook wel erg vervelend om zo ineens met haar te worden geconfronteerd. Ook de pleegmoeder vindt dit niet goed voor de jongens. Onze contactpersoon van Kind en Toekomst probeert dit te veranderen, zodat wij elkaar niet tegen hoeven te komen. Pleegmoeder wordt dan voor of na ons ondervraagd. We zijn benieuwd of dit alles gaat lukken. Wordt dus weer vervolgd….
Woensdag 3 februari
De afspraak bij de Raad is verzet naar 15 februari. Nu om 11 uur en met Nederlandse tolk.
Vannacht heeft het weer erg gesneeuwd. Vanaf morgen gaat het weer strenger vriezen.
Om af te sluiten nog even een foto van onze jongens in de sneeuw:
Laatste reacties